ملیت :  ایرانی   -  قرن : 5 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(448 -386 ق)، محدث امامى. نسبش به امام على بن ابى‏طالب (ع) مى‏رسد. او را از اكابر فضلاى نیشابور دانسته‏اند. در 440 ق به بغداد رفت و در آنجا به نقل حدیث از جدش، مظفر بن محمد علوى، و احمد بن محمد بن عمر خفاف و یحیى بن اسماعیل حربى و محمد بن احمد بن عبدوس مزكى و عبداللَّه بن احمد ابن رومى و حاكم ابوعبداللَّه بن بیع و ابوعبدالرحمان سلمى نیشابورى و دیگر مشایخ وقت پرداخت. خطیب بغدادى از وى روایت كرده است. محدثین شیعه او را در حدیث ثقه مى‏دانند. وى در نیشابور درگذشت.